Bevallen in Water

Historie

Historie

bevallen in water door de eeuwen heen

Bevallen in de 17e eeuw

Tot in de 17e eeuw verliep een bevalling op de natuurlijke manier totdat Lodewijk XIV van Frankrijk zijn minnaressen beval tijdens de weeën te gaan liggen, zodat hij getuige kon zijn van de geboorte van zijn kinderen. Franse artsen ontwikkelden daarop de forceps (de tang) om een aantal van de problemen op te lossen, die zich bij liggend bevallen voordeden. Dit terwijl een verticale bevalling een meer natuurlijke baringshouding is.

Grantly Dick-Read

Eén van de pioniers van natuurlijke bevallen was de Engelse arts Grantly Dick-Read (1890-1959). Hij assisteerde bij een bevalling waarbij de barende vrouw chloroform weigerde. Toen hij later naar de reden vroeg, antwoordde zij: “Het deed geen pijn. Dat was toch ook niet de bedoeling?” Langzamerhand raakte Dokter Dick-Read ervan overtuigd, dat vrouwen die vertrouwden op het natuurlijke proces van een bevalling, vaak een relatief pijnloze ervaring hadden. Hij ontwikkelde ontspanningstechnieken die de vrouwen hielpen hun angst te overwinnen.

Frédérick Leboyer

Een andere ontwikkeling is de methode van dokter Frederick Leboyer (1918-2017), die de geboorte bekeek vanuit het gezichtspunt van de baby. Een baby moet niet ter wereld komen te midden van fel licht en luide stemmen, waarna men hem ondersteboven houdt en slaat. Een baby moet zo rustig mogelijk geboren worden. Leboyer ontwikkelde hier een methode voor (de “Leboyer methode”):

  • Het pasgeboren kind wordt eerst bij de moeder op de buik gelegd, om de warmte te voelen en de hartslag van de moeder te horen. Zodat de baby van de inspanningen van de geboorte kan bijkomen.
  • De navelstreng wordt niet meteen na de geboorte doorgeknipt tot deze stopt met pulseren. Het kind kan zich dan rustig instellen op de zelfstandige ademhaling.
  • Kind en moeder worden tijd gegund zich eerst even te leren kennen. Pas daarna wordt het pasgeboren kind in een warm bad gewassen en dan voor het eerst aan de borst gelegd.
  • Met het kind moet zacht omgegaan worden, mits er geen bijzondere medische maatregelen nodig zijn.
  • De verloskamer dient een prettige omgeving te zijn voor de pasgeborene; een warme temperatuur en gedimd licht, waardoor het kind aan de overgang kan wennen.

Leboyer stelt dat de baby’s dan veel minder huilen en schreeuwen, omdat ze zich niet angstig voelen. Bij de geboorte verandert de hele wereld van het kind. De overgang van de ene wereld, in de buik, naar de andere, de buitenwereld, laat Leboyer zo geleidelijk mogelijk gebeuren. Wat Leboyer doet is eigenlijk niets nieuws. Bij een thuisbevalling is vaak dezelfde situatie aanwezig.

Michel Odent

De Franse verloskundige Michel Odent (1930) ging nog een stap verder. Hij moedigde vrouwen aan te geloven, dat ze zelf experts konden zijn, als ze maar op hun instincten vertrouwden. Hij gaf zijn patiënten de vrijheid om tijdens de bevalling te doen wat ze wilden. Men kon bijvoorbeeld ook in een warm bad gaan zitten om pijnlijke weeën op te vangen. Zo werd het idee van onderwater bevallen in het westen geïntroduceerd. Michel Odent schreef het eerste in medische literatuur gepubliceerde artikel over het gebruik van Bevalbaden (The Lancet 1983).

Add to cart