Bevallen in Water

ervaringen

Ervaringen van klanten

Bevallen in bad is voor veel mensen nieuw. Het lezen van ervaringen van andere vrouwen  helpen om een goed beeld te krijgen van een waterbevalling. Meer bevallingsverhalen zijn te vinden op www.waterkinderen.nl.

Mijn intentie was om thuis mijn kinderen geboren te laten worden omdat ik me hier het beste voel. Dit is mijn grond en hier ben ik in mijn kracht. Om mezelf extra comfort te geven heb ik een groot bad gehuurd speciaal gemaakt voor barende vrouwen. Het water blijft op temperatuur en ondanks dat mijn lijf hoogzwanger oogde voelde ik me in het bad zo licht als een veertje. Een wee is een wee en doet pijn. Ook in bad. Wat fijn is dat door de vorm en de diepte er veel verschillende houdingen mogelijk zijn om ze op te vangen. Het aller fijnst was dat beide meiden in bad geboren werden, dat lijkt me nou een fijne landing vanuit een warme baarmoeder. Zwemmend in het zonlicht in de huiskamer i.p.v. badend in het TL licht van de verloskamer.

Mij heeft het veel gebracht om de kracht en natuurlijke chemie van mijn barende lijf te mogen ervaren en in de intimiteit van mijn eigen huis mijn dochters in het warme water geboren te laten worden. Dat past bij mij. Ik vind het goed dat we een keuze hebben en gun elke andere vrouw vooral de ervaring die bij haar past.

Maartje Voorberg

Gouda

Mijn badbevalling vond niet thuis plaats maar in het ziekenhuis. Bij de bevalling van onze oudste, Joël, ben ik thuis in bad bevallen. Helaas was toen de placenta niet compleet waardoor ik alsnog naar het ziekenhuis moest. Het betekende ook dat eventueel volgende bevallingen ook in het ziekenhuis plaats zouden moeten vinden. Dus toen ik begin dit jaar wist dat ik in verwachting was ben ik meteen met de verloskundige gaan overleggen of een badbevalling in het ziekenhuis tot de mogelijkheden zou behoren. Zij mocht namelijk wel de bevalling doen. Het ziekenhuis beschikte niet over een bevalbad. Wij hebben toen aangegeven dat we zelf het bad wel zouden regelen. De verloskundige heeft hierover overlegd met de gynaecologen van het ziekenhuis maar zij zagen een badbevalling niet zitten. Omdat dit vooral op praktische redenen leek te hangen (zou de vloer het wel houden e.d.) en ik geen inhoudelijke redenen hoorde, hebben we vervolgens een brief geschreven aan de directeur van het ziekenhuis. Hierin benadrukten we dat we alles zelf zouden regelen en dat er geen ‘werk’ voor het personeel aan vast zat. Gelukkig kregen we toen toestemming om zelf een bad te huren en dat mee te nemen naar het ziekenhuis. Dit onder aanname dat mijn eigen verloskundige de bevalling zou doen. 

De laatste weken van mijn zwangerschap bleek de baby dwars te liggen. Om die reden werd ik naast de controles bij de verloskundige ook in de gaten gehouden door de gynaecoloog. Toen bij 39 weken de baby goed bleek te liggen, heeft de gynaecoloog besloten om de bevalling in te gaan leiden. Ik zag mijn badbevalling al in het water vallen maar hij vond het wel interessant en zag geen redenen waarom een badbevalling niet zou kunnen. Ook de apparatuur waar ik aan vast zou komen zitten leek hem geen belemmering. Die zit immers altijd in een vochtige omgeving, al hebben we voor de zekerheid er nog wel even de kraan op gezet. De gynaecoloog vond het idee van een badbevalling zelfs zo interessant dat hij zelf de bevalling wilde doen, ook al was daar medisch gezien geen reden toe. Om 11.00 uur werd ik aan het infuus met weeën opwekkers gelegd. De vliezen werden gebroken en op het hoofd van de baby werd een elektrode voor de CTG geplaatst. Later kreeg ik ook nog een inwendige drukmeter om de weeën te kunnen monitoren. Het infuus sloeg slecht aan en pas om 15.30 had ik krachtige weeën. Die werden zo pijnlijk dat ik om 19.00 uur echt het bad in wilde. Helaas had ik nog geen 5 cm ontsluiting en van de gynaecoloog moest ik nog een half uur wachten. 

Ik was zo blij toen ik er eindelijk in mocht. In vergelijking met mijn eerste bevalling was het verzachtende effect van het water minder, maar ik was vooral blij met de bewegingsvrijheid die het bad me bood. De weeën ving ik op door over de rand te hangen en tussendoor zat ik tegen de wand aan. De weeën waren super pijnlijk en na 2 uur kon ik echt niet meer. De gynaecoloog toucheerde toen weer en ik bleek 8 cm ontsluiting te hebben. Hij deed dat door mij op de baarkruk in bad te laten zitten. Omdat hij zag dat ik niet meer kon heeft hij toen inwendig de laatste 2 cm weggemasseerd. Ik kreeg toen meteen enorme persdrang en 3 minuten later was Mariëlle er. Ze is dus op de baarkruk maar wel onder water geboren.  Ook de placenta is onder water geboren. Daarna ben ik uitgeput weer op het droge geklommen en heeft mijn man het bad nog opgeruimd.


Elke Appelman

Rotterdam

Ik was zwanger van de eerste en had al heel wat ervaringen gelezen van anderen. Ervaringen in het ziekenhuis, ervaringen van thuis op bed bevallen of op een baarkruk. Maar het raakte me niet. Ik ben heel gevoelig ingesteld. Ik houd van traditie, gevoel, symboliek. In mijn zoektocht naar spirituele bevallingen kwam ik uit op waterbevallingen. Gelijk was mijn aandacht getrokken. Dìt was wat ik wilde, en zonder overleg met mijn man bestelde ik een bad bij De Oerbron. Bevallen is immers iets dat ìk moest doen, en ik gunde mijn kindje, een warme en geleidelijke overgang van baarmoeder naar Het Leven. 

De zwangerschapsperiode was een heftige en drukke periode waarin we verhuisden en druk waren met het huis opknappen. Tussen de bedrijvigheden door zette mijn man in een van de kamers -vol verhuisdozen en zakken met kleding- alvast het bevalbad op.  Het duurde  even voordat  er een respectabele laag water in zat en mijn buik ook helemaal onder water verdween, en eenmaal in bad geklommen kon ik mijn draai niet vinden. Zittend, liggend, op mijn zij… niets kon mij bekoren en dus brak ik -chagrijnig dat dit toch niets voor mij was-  het bad een uur later weer af. Mijn man was op dat moment niet thuis, anders had hij me vast tegengehouden. Nu schrok hij zich rot de volgende dag, toen de kamer leeg bleek en alles weer netjes ingepakt in de tassen zat. 

Weer een dag later begonnen de weeën. Direct was er paniek, want het bad moest weer worden opgezet (ineens wilde ik toch écht die waterbevalling) en er moest ook nog een paar honderd liter water in! Gelukkig was het Tweede Pinksterdag en was mijn man thuis. Bij de tweede wee stond hij al klaar, en tegen de tijd dat de echte persweeën begonnen was het bad vol en kon ik met een gerust hart van het gewone bad worden overgeheveld naar het bevallingsbad. Na de ervaring van 2 dagen eerder had mijn man, heel lief, een verhoging onder het bad gemaakt waarop ik makkelijker kon zitten. Ik merkte het direct maar richtte mijn aandacht volledig op mijn meisje die eruit wilde. Een weldaad van warm water beroerde mijn lichaam. Mijn hart vond rust, mijn lichaam vond rust en vol vertrouwen ging ik het laatste stukje van de bevalling in. Mijn lichaam werd overgenomen door een oergevoel. Omringd door het water was het alsof ik één was met mijn baarmoeder. Met 10 centimeter ontsluiting beroerde het badwater al de haartjes van mijn dochter.  Ze ging van het ene warme water in het andere warme water over, met dát verschil dat ze nu niet meer strak werd vastgehouden door mijn buik, maar -eenmaal geboren- vrij rondzwom in het bevalbad. Het was een magisch moment haar daar te zien drijven, alvorens ik haar tegen me aan vleide. Mijn dochter was uiteindelijk toch in bad geboren.


Angela Ruiz

Medemblik

Ik heb 2 waterbevallingen gehad. Bij mijn eerste verliep alles heel relaxed. Mijn vliezen braken tegen 22.00 uur, 3 dagen vóór de uitgerekende datum. Pas de volgende ochtend tegen 7 uur voelde ik de lichte weeën. Omdat het augustus was, was de temperatuur erg aangenaam. We hadden ruim de tijd om wat tekenfilmpjes te kijken en gezellige muziek tijdens het opvangen van de wat zwaardere weeën bij te zoeken. Afijn, tegen 23:45 uur was het even werken. Maar het resultaat was een prachtige dochter, die 1 minuut over 24 uur geboren werd. Het was echt een droombevalling! Omdat ik persoonlijk nog niemand ken die een waterbevalling heeft gehad, had ik ook geen idee hoe fijn het kon zijn om in het water te bevallen! Doordat ik in het water geen druk van de zwaartekracht op mijn onderrug voelde en alle houdingen kon aannemen waarbij ik de weeën goed kon opvangen, had ik direct besloten dat ik opnieuw een waterbevalling wou hebben mocht ik nog van een 2e keer zwanger raken. 

3,5 Jaar later stond ik opnieuw op “knappen”. Doordat onze 1e bevalling erg fijn verliep, waren wij aardig zelfverzekerd. Met het idee dat we waarschijnlijk nog zo’n gelijke bevalling kunnen verwachten, die vermoedelijk 2x zo snel zou verlopen. Maar dit keer kon ik het minder goed aanvoelen dan bij de vorige keer. Mijn vliezen braken ’s ochtends tegen 5 uur, 2 dagen ná de uitgerekende datum, in een wat koudere februari maand! Tegen 8 uur voelde ik wat lichte weeën. Tegen 9 uur belde we toch maar de verloskundige. Zij kwam rond 10 uur. Omdat alles nog in de beginstadium van de bevalling leek te zijn, spraken wij af dat zij tegen 14 uur terug zou komen en dat ik zou bellen wanneer ik in bad zou willen gaan. Want vóór dat ik in bad zou gaan, wou de verloskundige bij mij eerst de controles doen. Alles verliep rustig. Maar tegen 11:40 uur ging plots de knop om. Mijn weeën werd uit het niets erg heftig. En ik kreeg een enorme persdrang. Ik gaf mijn man aan dat ik direct het bad in wilde. Alleen kwam hij er toen pas achter dat hij in plaats van de koude kraan uit te zetten, deze voluit aangezet bleek hebben. Hij ging direct bezig met het “opnieuw” vullen van het badwater en het bellen van de verloskundige. Op datzelfde moment hield ik mezelf heftig in beweging door de trappen op en af te rennen, om te voorkomen dat ik op het toilet ging zitten persen. Na zo’n 10 minuten hield ik het niet meer vol. Ik ben in bad bij de tuinslang gaan zitten waar heet water voluit kwam in het, toen wat lauwere bad. De verloskundige kwam als een speer om 12:10 uur bij ons binnen. Al haar tas uitpakkend begeleidde ze mij met het puffen. Ik weet nog dat ze vroeg of ik van mij buik op mijn rug wilde gaan draaien….. tijdens deze beweging, werd onze zoontje geboren. Acht minuutjes later na de binnenkomst van onze verloskundige. Het was een rappe en heftige bevalling. Maar we zijn erg blij met onze 2 gezonde kindjes. En moeders heeft van beide bevallingen amper schaafwondjes opgelopen. Met een goed herstel daarna!

Ellen van Akkeren

Haarlem

Add to cart